Yol Haritası
Cumhuriyet ve Birlik Hareketi
14 bölüm · 22 dakika
Okumak için kaydırın ↓
Bölüm 01
Çeyrek Asırlık Yara
Türkiye Cumhuriyeti, yaklaşık çeyrek asırdır iktidarda bulunan "BOP zihniyeti" yüzünden büyük yaralar almıştır ve almaya da devam etmektedir. Bu süreçte yalnızca iktidar değil, iktidara hizmet eden sözde muhalefet de bizzat bu tahribata ortak olmuştur. Ülkemizde açılan bu derin yaralar yalnızca siyasi alanla sınırlı kalmamış; sosyolojik, kültürel ve daha pek çok alana yayılmıştır. Bu yaraların sarılmasından daha da önemlisi, tekrar ülkemizin bu şekilde yaralanmasına izin vermemektir.
Bu gibi yaraların kısa soluklu çalışmalarla çözülemeyeceği aşikârdır. Okuyacağınız kapsamlı yol haritamız, birkaç yıl için oluşturulmuş bir plan değil, uzun yıllara yayılacak kapsamlı bir programdır. Bu planı okurken bize yöneltilebilecek olası eleştirilere de metin içerisinde mümkün olduğunca yanıt vermeye çalışacağız. Böylelikle metnimizi soğuk ve resmi bir manifesto biçiminde değil, daha anlaşılır ve akıcı bir dille kaleme alacağız. Öncelikle yol haritamızın uzun yıllara yayılmasını, "Ülke elden gidiyor, ya bugün ya hiç!" düşüncesiyle hareket eden bazı vatandaşlarımız eleştirebilir. Ancak Türkiye Cumhuriyeti, birkaç PKK'lı ve BOP'çu tarafından yıkılabilecek bir ülke değildir. Bu ülkeyi kuran Gazi'yi, bedenen hayatta olmamasına rağmen 25 yıldır yenemeyen bir zihniyetten duyulan bu korku nedendir? Ülkemizin bölünmesi yahut parçalanması söz konusu değildir. Bugün yaşanan sorunların tamamı, ciddi ve yüksek özverili bir yönetimle birkaç yıl içerisinde çözülebilecek niteliktedir. Mesele, o yüksek özverili yönetime talip olmak, çalışmak ve hayıflanmayı bırakmaktır. Karamsarlığın ve umutsuzluğun bizlere değil, karşıtlarımıza faydası vardır. Bugün bize fayda sağlayacak tek şey çalışmaktır. Çalışmayanın, terlemeyenin ve yorulmayanın umutsuzluğa kapılmaya hakkı yoktur. Çalışmaya başlayanların ise artık durmak gibi bir lüksü yoktur. Çünkü karşıtlarımız her an, her saat çalışmaya devam etmektedir.
Bölüm 02
Bahanesiz Çalışmak
Bizler, çalışkanlığı karakterimizin ayrılmaz bir parçası hâline getirmek istiyoruz. Bugün PKK gibi terör örgütlerinin başta siyaset, medya, düşünce kuruluşları, sivil toplum kuruluşları ve benzeri alanlarda ülkemizin aleyhine yoğun bir şekilde faaliyet yürüttüklerini biliyoruz. Türkiye Cumhuriyeti'nin Anayasası'nın değiştirilemez maddeleri söz konusu olduğunda derhâl bir araya geldiklerini, birbirlerinden hoşlanmasalar dahi ortak hareket edebildiklerini görüyoruz.
Görüyoruz ancak ders çıkarmıyoruz. Nitekim güya Türk milletini temsil eden partilerin hâlâ birbirleriyle tartıştıklarını, makam ve çıkar hesapları yaptıklarını, bu nedenle ortak bir mücadele yürütemediklerini görüyoruz. Tüm bunlara rağmen onları “son kale” olarak nitelendiriyor, ancak elimizi taşın altına koymuyoruz. İşte bu yüzdendir ki her geçen gün biraz daha geriliyoruz. Bu tablo değişmedikçe gerilemenin de doğal olarak durması mümkün değildir. Dolayısıyla öncelikle bu gidişatı değiştirebilmek için değişimi kendi içimizde başlatmaktan başka bir seçeneğimiz yoktur. Paragrafın başında belirttiğimiz "çalışkanlığı karakterimizin ayrılmaz bir parçası hâline getirmek" düşüncesi tam da bu noktada devreye girmelidir. Başkalarının çalışmasını beklemek yerine bizzat mücadeleye atılmak ve bahaneleri bir kenara bırakmak gerekir. Çünkü mücadele edenler, her şeyden önce bahanelerini bir kenara bırakarak yola çıkarlar. Bu anlayış yalnızca bizim oluşumumuz için değil, ister bizimle aynı görüşte olsun ister farklı, mücadele eden herkes için geçerlidir. Uğraş verenler, işsiz oldukları ya da çok boş vakitleri bulunduğu için değil, değerlerine inandıkları için uğruna mücadele ederler. İnsan, değerleri için ancak onlara inandığı ölçüde mücadele eder.
Atatürk'ün "Vatan sevgisi, ona hizmetle ölçülür" sözü, bu noktada anlam kazanmaktadır. Bu aşamada biz, siz, hepimiz özeleştiri yapmak durumundayız. Bu noktayı çözdüğümüz takdirde artık nasıl mücadele edeceğimiz sorusunu düşünmemiz gerekiyor. Günümüzde birçok STK ve siyasi parti, farklı yöntemlerle çeşitli uğraşlar vermektedir. Bizim bugüne kadar izlediğimiz ve bundan sonra da izleyeceğimiz yöntem ise bu noktada diğerlerinden biraz daha farklıdır. Bu yöntemi, yani yol haritamızı, siz okuyucularımıza adeta bir tartışma ortamındaymışız gibi ayrıntılı biçimde aktarmak istiyoruz.
Bölüm 03
İç İçe Sorunlar
Öncelikle, siyasallaşamamış bir düşüncenin ya da fikrin, siyasal alanda karşılık bulamayacağını kabul ederek başlamak gerekiyor. Çünkü haklılığımız ve doğruluğumuz tek başına bize yetki vermemekte ve vermeyecektir. Dolayısıyla düşüncelerimizin, çözümlerimizin ve önerilerimizin siyasallaşması birincil şarttır. Ancak tüm mücadeleyi siyasi bir mücadele olarak görmek de büyük bir hatadır. Siyasetin yanı sıra kültürel, sosyolojik, eğitimsel, hukuki, ekonomik, hatta sanatsal alanlarda da mücadele etmek gerekmektedir. Bir düşünelim, Bugün gerçekten dışarıdaki kültür bizim kültürümüz müdür? İçerisinde yaşadığımız estetikten uzak, çarpık apartmanlar, çirkin tabelalar... Yahut dinlediğimiz müzikler, eğitimimiz, ekonomimiz... Bütün bunların ne kadarı bize aittir? Daima tüketen, çok nadiren üreten bir toplumun bu gibi konularda yaratıcı ve ilerici adımlar atması mümkün müdür? Bu gibi sorunların sorumlusu toplumun kendisi değil, bizi idare edenlerin suçudur. Ancak o idarecileri de sonuçta toplum seçmektedir. Görülebileceği üzere sorunlar, birbirinin içinden çıkan matruşkalar gibidir. Dolayısıyla çözümün yalnızca siyasetten geleceğini beklemek de hem gerçekçi hem de mümkün değildir.
Bize düşen görev, sayısız eksiğimizin bulunduğu bu alanlarda bugünden itibaren çözümler üretmek ve ürettiğimiz çözümleri hayata geçirmektir. İktidar olmak, çözümleri gerçekleştirmek açısından her ne kadar önemli bir imkân sunsa da yapılması gereken, o anahtara ulaşana kadar, yarın ona sahip olacağımızın bilinciyle şimdiden çalışmaktır. Nitekim bize o anahtarı getirecek yegâne şey çalışmanın kendisidir; haklı olmak değil.
Bölüm 04
En Büyük Savaş
Halkımız, yalnızca son 25 yılda değil, tarih boyunca hiçbir zaman layıkıyla müreffeh olamamıştır. Bunun sorumlularını ve siyasetin kirli gerçeklerini milletimize göstermek, bunu yaparken hiçbir denge kaygısı gözetmeksizin milletimizi ikna etmek gerekir. Bugünlerde birçok vatandaşımız, ne yazık ki yaşanan bunca acının ardından milletimizin başına gelen her şeyi mübah görmektedir. Bu hataya düşmemek, bizlerin ciddi anlamda önemsediği bir konudur. Milletimiz yanlış seçimler yapıyorsa bunun suçlusu milletimiz değil, doğru seçimleri anlatamayanlardır. Atatürk ve silah arkadaşlarının verdiği mücadeleyi bu noktada hatırlamak önemlidir. Osmanlı Devleti'nin son yıllarında halkın içinde bulunduğu farkındalık düzeyi herkesçe bilinmektedir. O hâlde Atatürk'ün de pekâlâ, "Bu halka her şey müstahak efendiler!" diyerek geri çekilme hakkı vardı. Ancak geri çekilmediler. Hem düşmanla hem de cehaletle savaştılar ve kazandılar. Atatürk hem bir gazi hem de bir mareşaldi. Onca savaşa katılmış bir mareşalin en büyük savaş olarak tanımladığı mücadelenin "cehalete karşı" olması elbette boşuna değildi. Biz kendimizi asla aydın olarak tanımlayamayız. Ancak bir insanın, etrafını aydınlattığı ölçüde aydın olduğuna inanır ve böyle aydınlardan olmak isteriz. Atatürk, bu konuda da yine bize yol göstermektedir. Atatürk'ün "en büyük savaş" olarak tanımladığı cehaletin birkaç yıllık siyasi mücadeleyle neden yenilemeyeceğine değinmeden önce, cehaletin ne olduğunu netleştirmek gerekir. Elbette, “Atatürk bunu kastetti.” diyemeyiz. Ancak Atatürk'ün söylemlerinden ve yaşamından çıkardığımız dersler, onun bu sözüyle yalnızca okula gitmemiş veya eğitimini tamamlayamamış insanları kastetmediğini düşündürmektedir.
Zira bugün PKK'nın barış ve demokrasi taraftarı olduğunu sanan, ABD'nin yahut Batı'nın her dediğini uygulayarak başarılı olunabileceğini düşünen pek çok cahil vardır. Bunların birçoğu da siyasette. Öncelikle bir siyasinin konumu ne olursa olsun cahil olma lüksü yoktur. Yalnızca kendi makamının gerektirdiği bilgilere değil, başka alanlara da hâkim olması gerekir. Aksi takdirde bir siyasetçi olarak kalır ve asla devlet adamı olamaz. Milletimizdeki cehaletten söz ederken bir siyasetçinin cehaletinden söz ediyormuşçasına yaklaşmamak gerekir. Ayrıca "cahil" ifadesi, bir hakaret izlenimi uyandırmamalıdır. Buradaki yaklaşımımız, "Biz her şeyin farkındayız da milletimiz farkında değil." düşüncesine dayanmamaktadır. Aksine, "Biz bazı şeylerin farkındayız; acaba bunları milletimize de nasıl fark ettirebiliriz?" anlayışına dayanmaktadır.
Bölüm 05
Egemenlik Milletindir
Ayrıca şunu da düşünelim: Bir düşünce ne kadar haklı olursa olsun, milletin arkasında durmadığı hiçbir düşüncenin öyle ya da böyle egemen olması mümkün değildir. Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir. Bu ilke zaman zaman yara alsa da değişmez bir hakikattir. Sakat da olsa bu ülkede bir "demokrasi" düzeni olduğu için, günün sonunda sandığın işaret ettikleri ülkeyi yönetir. Bu, seçimlerde hiçbir usulsüzlük yaşanmadığı veya her şeyin hukuka uygun yürüdüğü anlamına gelmez. Böyle bir hayal de satmıyoruz. Ancak ne olursa olsun, bu ülkedeki en büyük güç milletin kendisidir. Unutmayın, siyasiler şık görünmek için değil, sizlere hitap edebilmek için takım elbiseli kostümlere bürünüyor; sizlerin ne düşündüğünü öğrenebilmek için anket şirketlerine ve medya kuruluşlarına milyonlarca lira harcıyor. Dolayısıyla milletin düşüncelerini etkileyebilmek, siyasete de etki edebilmektir. Bizim düşüncelerimizde de eksiklikler veya yanlışlar varsa bunları milletimizden bizzat dinleyerek düzeltmemiz gerekir.
Bir düşünelim: Bugün hiç kimsenin tanımadığı bir ideoloji, yarın bir şekilde Türkiye'de iktidara gelmiş olsun. Bu ideoloji ne kadar tutarlı olursa olsun, kendisini halka anlatamaz, toplumda kök salamaz ve halkın geneline nüfuz edemezse kalıcı olması mümkün değildir. İktidarının ardından yıllar içerisinde unutulur ve gider. Atatürk'ü de tam olarak bu yüzden 25 yıldır yenemiyorlar. Bedenen ülkeyi yönetemese de ideallerinin önemli bir bölümünün milletimize nüfuz etmiş olması, Atatürk'ü ve fikirlerini ölümsüz kılmıştır. Ancak bu idealler henüz milletin geneline tam anlamıyla yayılmış ve kök salmış bir durumda değildir. Dolayısıyla bu perspektiften hareket ederek siyasetin başladığı ilk noktadan çalışmalara başlamak gerekir. Siyasetin başladığı ilk nokta ise milletin kendisidir. Millete bir düşünceyi dayatmak değil, milletle birlikte bir düşünceyi istişare ederek inşa etmek ve yine milletle birlikte iktidara taşımak gerekir. Teorik olarak bile zor olan bu idealin pratikte birkaç yıl içerisinde gerçekleştirilmesi olanaksızdır. Unutmayalım ki bu, en büyük savaştır. Türkiye Cumhuriyeti ve Türk milleti, daima bünyesinde sonsuz bir potansiyel taşımaktadır. Ancak bu potansiyel, üzerine yeterince düşünmediğimiz ve çözüm üretmediğimiz konular nedeniyle ortaya çıkamamaktadır. Sadece bu potansiyelin varlığını bilmek, ama sulayıp bakmamak bu büyük potansiyelin meyvelerinden mahrum kalmaktır. Kısa vadeli ve geçici siyasi çözümler yerine, bu vizyon doğrultusunda kalıcı çözümler üretmek bizim önceliğimizdir. Peki bunu nasıl başarabiliriz? Bunun için bu metnin başını hatırlayalım. Çalışmak. Çalışarak başarabiliriz, sitem ederek yahut bahane üreterek değil. Yalnızca teorik fikirler ortaya atarak değil, bu fikirleri hayata geçirerek sonuç alabiliriz.
Bölüm 06
Neden Şimdi Parti Değil
Bizler, Cumhuriyet ve Birlik Hareketi olarak bugüne kadar hiçbir siyasetçiden, kurumdan veya siyasi partiden herhangi bir destek almadık. Hiçbirine samimiyet de göstermedik, doğru bildiğimiz neyse onu ifade ettik. Bunu yaparken kimseden çekinmedik ya da dilimizi yumuşatmadık ve bundan sonra da yumuşatmayacağız. Çünkü biz siyaseti bir kariyer olarak görmüyoruz. Türkiye'de siyaseti kariyer olarak görenler, günün sonunda milletin hakkını yerler. Bugün bizim düşüncelerimiz, sizlere ulaşabiliyor ve sizler de bunları okuyabiliyorsunuz. Ancak sizin düşünceleriniz bize ulaşmıyor. Niçin? Çünkü biz bu düşünceleri ortaya koyduk ve sizlere ulaşabilmek için gayret ettik. O halde size ulaşabiliyorsa, tüm milletimize ulaştırabiliriz. Bunun için sanılanın aksine büyük bütçelere veya güçlü bağlantılara sahip olmak da gerekmiyor.
Peki, bizim yol haritamızda milletimizin farkındalığını artırmanın yeri nedir? Hangi düşünceler ve hangi yöntemlerle hareket edilecektir? Elbette siyasi bir yöntemle. Ancak partileşmek, bugün içerisinde bulunduğumuz aşamada gereksiz gördüğümüz bir adımdır. Bunun sebeplerini ayrıntılı biçimde izah etmekte fayda var. Öncelikle, tam bağımsız bir oluşum kimse tarafından fonlanmaz. Fonlanmayan bir oluşumun ise imkânları oldukça sınırlıdır. Bu sınırlı imkânları çok iyi değerlendirmek gerekir. Bir parti kurmak; gereksiz belge masrafları, hukuki işlemler, genel merkez kiraları ve benzeri giderler nedeniyle ağır bir külfet demektir. Bu külfetin altına girildiğinde kurulacak bir partinin medya tarafından görmezden gelinmesi ve tecrit edilmesi de kuvvetle muhtemeldir. Çünkü bu parti gerçekleri konuşuyorsa ve dile getirdiği gerçek, Türkiye'deki hiçbir siyasi partinin bu ülkeyi gerektiği gibi temsil etmediği, neredeyse her şeyin çarpık olduğu ise, mevcut sistemin medyası ve kurumları doğal olarak bu partiyi görmezden gelecektir. Eldeki imkânların azımsanmayacak bir kısmını böyle bir çalışmaya harcamak, bu bakımdan mantıklı bir yöntem olarak görülemez. Nitekim zar zor kurulan bir partinin seçimlere girip kazanması da pek olası değildir. Kasım 2026 itibarıyla Yargıtay'ın resmî internet sitesinde 193 siyasi parti kayıtlıdır. Bunların birçoğunun ülkemiz siyasetinde ciddiye alınabilecek bir etkisi de bulunmamaktadır.
Konuyu daha net anlatabilmek için bir örnek verelim. Her siyasi partinin belirli bir güç puanı olduğunu varsayalım. Bu güç puanı; partinin medya gücünü, teşkilat gücünü, akademik alandaki etkinliğini ve diğer alanlardaki tüm imkânlarını temsil etsin. Örnek olması için AKP'nin 96, İYİ Parti'nin 10, Yeni Parti'nin ise 50 güç puanına sahip olduğunu varsayalım. Güç puanı 0 ile 1 arasında değişen bir partinin bu partilere karşı mücadele etmesi mümkün müdür?
Binlerce insandan oluşan bir teşkilatınız, milyonlarla ifade edilen bir bütçeniz var mıdır? Yoktur. Peki, neden? Çünkü güç sahiplerine hizmet etmezsiniz; gerçek neyse onu konuşur, inandığınız değerler uğruna mücadele edersiniz. Ancak inandığı değerler için değil, maddi çıkarları için mücadele edenler sizi siyasette yener ve milletin bundan haberi dahi olmaz. Olamaz da. Çünkü haksız ve çarpık olarak nitelendirdiğiniz bu sistemi kamuoyuna duyurabileceğiniz bir alanınız bile yoktur. Kaybedersiniz, görmezden gelinirsiniz ve ardından “Bu ülkede her şey kötü, biz ne yapalım!” diye sitem edersiniz. Bugüne kadar bu türden pek çok girişimde bulunulmuş ve bunların her biri ayrı ayrı mağlup olmuştur. Aynı yolu yeniden denemenin de bu açıdan hiçbir kıymeti yoktur. Her şeyi tek bir seçimden ve tek bir partiden ibaret görmek, sizin değil, sizi sömüren politikacıların düşünce biçimidir. Öncelikle bu düşünceden kurtulmak gerekir. Bu, parti çalışmalarının ve seçimlerin önemsiz olduğu anlamına gelmez, kesinlikle önemlidir. Ancak yıllardır çarpık köklerini ülkenin dört bir yanına salmış, tanımlaması dahi güç olan bu yapılarla bir siyasi parti olarak mücadele etmek, başlangıçta kesin mağlubiyeti beraberinde getirir.
Bölüm 07
Kendi Medyamız
Dolayısıyla biz partileşmeyi ilerleyen yıllar için planlıyoruz. Bizim için öncelik, eldeki kısıtlı imkânlarla daha fazla insana ulaşmak, daha fazla çalışma yürütmek ve daha etkili olmaktır. Bu çalışmaların başında ise medya alanı gelmektedir. Medyayı yalnızca habercilik olarak görmek büyük bir yanılgıdır. Türkiye'nin yakın tarihini bilenler, medyanın siyasetin şekillenmesinde ne kadar büyük bir rol oynadığını iyi bilirler. Aslında bu bilginin kendisine baktığımızda bile bizim için önemli bir ipucu bulunur: “Medya siyaseti şekillendirebilmektedir.” O halde medya siyasete etki edebilmek için bir araçtır. Bu gibi araçlara sahip olmaksızın siyasete girenler, medya başta olmak üzere diğer siyasi araçlar tarafından şekillendirilirler.
O hâlde bizlerin, yani sizlerin, yani halkın da medyaya sahip olması gerekir. Elbette tüm medyaya sahip olmak olanaksızdır. Zaten maksat tüm medyayı ele geçirmek de değildir. Asıl amaç, Cumhuriyet'in ve Atatürk'ün taraftarı olmayan ya da taraftarıymış gibi görünen sözde medyaya karşı ciddi ve güçlü bir alternatif medya oluşturmaktır. Bu şekilde belirli bir medya ekosistemi yaratılabilir. Peki, hangi güçle? Burada yine maddi bir ihtiyaç devreye giriyor gibi görünse de cevabımız hayır, gerekmiyor. Bu tür çalışmalar için büyük paralara ihtiyaç yoktur. İhtiyaç duyulan tek şey, bütün bu paragrafların ana fikrini oluşturan çalışkanlıktır. Nitekim bugün CBH bünyesindeki hiç kimse herhangi bir ödenek ya da maddi kazanç elde etmemektedir. Yürüttüğümüz bütün çalışmalar gönüllülük esasına dayanmaktadır. Bir medya oluşumu için neler gerektiğini düşünelim: Video kurgucusu mu? Araştırmacı mı? Bunların her biri kendi içimizden yetiştirilebilir. Bu konuda yeteneği olmayanlar da yine çalışkanlığı kendilerine anahtar edinerek gerekli yetkinlikleri kazanabilirler. Üstelik yalnızca bir medya oluşumu değil, belki onlarcası, belki yüzlercesi kurulabilir. Bugün aramızda bulunan bazı arkadaşlarımız başlangıçta bu tür konularda hiçbir bilgiye sahip değildi. Ancak birbirimize öğreterek, araştırarak ve çalışarak zaman içerisinde bu alanlarda yetkinlik kazandık. Bu durum yalnızca medya alanı için değil, araştırmalarımız için de geçerlidir. Bilindiği üzere zaman zaman bazı araştırma dosyalarımızı kamuoyuna sunmaya çalışıyor, bazılarını ise ilerleyen dönemlerde yayımlamak üzere bekletiyoruz.
Bizler bazı dosyalarımızı kamuoyuyla paylaştıktan sonra, nadiren de olsa bazı kesimlerin “Bu dosyaları size kimler veriyor?” şeklinde sitemlerde bulunduğunu ve arkamızda başka oluşumlar aradığını görüyoruz. Oysa bu dosyaları bize yine kendimiz hazırlayıp sunuyoruz. Örnek vermek gerekirse, Zafer Partisi için hazırlanan rapor, üç aylık yoğun bir çalışmanın sonucunda ortaya çıkmıştı. Üç ay boyunca bu konuya yoğunlaşarak söz konusu raporu hazırlayabilmiştik. Ekibimizdeki arkadaşların hiçbiri profesyonel bir araştırmacı olmamasına rağmen, zaman içerisinde öğrendiklerimizi birbirimize aktararak bu alanda çok daha ileri seviyede raporlar hazırlayacağız. Kendi tırnaklarımızla kazıya kazıya kuracağımız medyada sesimizi çok daha fazla duyuracağız. Bu yöntem, imkânsızlıklara rağmen bağımsız biçimde siyasete girmek isteyen bir grup ya da topluluk için tek çıkış yoludur. Gerekli araçları temin etmeden ve hazırlık yapmadan, yalnızca haklı olmakla siyasete girilemez.
Bölüm 08
Akıntıya Karşı Ağırlık
Bu konu elbette yalnızca medya ve araştırmalarla sınırlı değildir. Yeni STK'lar, düşünce kuruluşları, öğrenci toplulukları, hatta influencer'lar bile oluşturmak gerekir. Bir fikir etrafında inşa edilen ekosistem, o fikri toplumun yalnızca belirli bir kesimine aktarabiliyorsa siyasi başarıya ulaşma ihtimali de düşüktür. Z kuşağına, Y kuşağına ve X kuşağına ayrı ayrı hitap edebilen, bu doğrultuda farklı işlevler üstlenen ekosistem organları bulunmalıdır. Bu ekosistemin, yani oluşumun iletişim politikası öylesine başarılı olmalıdır ki üzerine akademik tezler dahi kaleme alınabilsin. Nitekim büyük ve kapsamlı fikirleri topluma aktarmak kolay değildir. Dolayısıyla bu işi yalnızca medya faaliyetleriyle sınırlı görmek, fikrin kendisine haksızlık etmek olacaktır. Ekosistemin çeşitli ve sayısız organı, oluşumu ayakta tutan temel unsurlar olmalıdır. Bu çalışmalar belirli bir seviyeye ulaştıktan, yani ekosistemin organları çoğalıp işlevlerini yerine getirebilir hâle geldikten sonra, zaman içerisinde sınırları ve yapısı belirginleşen oluşum, elindeki imkânlarla siyasette bir baskı unsuru olarak ortaya çıkmalıdır. Neredeyse tüm siyasi figürlere ve partilere karşı, akıntıya karşı durduğunda akıntının kolayca sürükleyip götüremeyeceği bir ağırlığa ulaşmalıdır. Bu ağırlık oluşmaksızın “Hadi parti kuralım ve siyaset yapalım.” düşüncesi, ne kadar iyi niyetli olursa olsun, günün sonunda akıntının alıp götürdüğü bir fikirden ibaret kalacaktır. Yine de bu yöntemi destekleyip benimseyen insanlara daima saygı duyduğumuzu da belirtmekte fayda var.
Bölüm 09
Sahada Fayda
Bilgileri, yayınları ve çalışmalarıyla örnek teşkil edecek olan oluşum, iletişim konusunda sahip olduğu yetkinliği bu aşamada sahaya taşımalıdır. Bugün siyasi partilerin saha faaliyetlerini düşünelim: Afiş asmak, samimiyetsiz esnaf ziyaretleri yapmak, seçim otobüslerinden el sallamak, sırf dinlemiş görünmek için vatandaşı dinlemek, binaların cephelerini kocaman insan yüzleriyle kaplamak... Bunlar halkla ilişkiler olarak tanımlanamaz. Olsa olsa “halkla kötü ilişkiler” olarak nitelendirilebilir. Çünkü bu faaliyetlerin halka somut bir faydası yoktur. Halka fayda sağlamayan bir siyasi parti ya da siyasetçi ise hiçbir şart altında hoş görülmemelidir.
Bizim sahaya indiğimiz dönemde yürüteceğimiz halkla ilişkiler faaliyetleri, çok daha farklı bir boyutta ve fayda odaklı bir anlayışla gerçekleştirilmelidir. Birkaç örnek vererek aklımızdakileri sizlere daha iyi aktarmak isteriz. Ancak öncelikle tekrar hatırlatmakta fayda var: Bunlar bir ya da iki yıl içerisinde gerçekleştirilecek çalışmalar değildir. Yukarıda anlattığımız bütün aşamalar somut olarak başarıldıkça bu noktaya gelinecektir. Sözünü ettiğimiz aşamaya ulaşıldığında ise hem nitelik hem de nicelik bakımından diğer oluşumlara kıyasla çok daha ileri seviyede bir teşkilata sahip olunacaktır. Saha çalışmalarına ilişkin bir örnek vermeden önce şunu da belirtelim, parti çalışmalarımız kapsamında ilk faaliyetler yerel bölgelerde yürütülecektir. Yani ülke genelinde seçim odaklı siyasi kampanyalar düzenlemek yerine, başlangıçta yalnızca belirli bir bölgede yoğunlaşan seçim çalışmaları gerçekleştirilecektir. Bunun gerekçelerini ilerleyen paragraflarda kapsamlı biçimde izah edeceğiz. Halkla ilişkiler konusuna dönecek olursak, örnek bir çalışma olarak belirli bir ilçede hukukçularla birlikte bir faaliyet yürütülebilir. Öncelikle o ilçede yaşayan vatandaşların genelinin muzdarip olduğu sorunlar, halkın katılımıyla düzenlenecek toplantılarda dinlenir ve değerlendirilir. Ardından yukarıda bir kısmını açıkladığımız ekosistem organları aracılığıyla siyasi partilere, milletvekillerine ve ilgili kurumlara bu sorunların giderilmesi için ciddi bir baskı oluşturulur. Bu girişimlerden sonuç alınamadığı takdirde oluşum, kendi imkânlarını ve gerektiğinde kendi insan gücünü devreye sokarak sorunları çözmeye gayret etmelidir. Diyelim ki söz konusu ilçenin yolları kötü durumda. Oluşumun bünyesindeki organlar aracılığıyla yetki ve imkân sahibi kurumlar üzerinde baskı kurulmasına rağmen herhangi bir çözüm sağlanamadı. Bu durumda oluşum, üyeleri ve gönüllüleri aracılığıyla, kendi finansmanını kullanarak sorunun çözümüne katkıda bulunabilir. Sorunun çözümü için sorumluluk almadığı veya gerekli adımları atmadığı tespit edilen siyasi figürler ve partiler kamuoyuna açıkça anlatılır. Halka, kendi sorunlarının neden görmezden gelindiği gösterilir. Ardından çözümün yine halkın kendi eliyle nasıl ortaya konulduğu anlatılır ve kanıtlanır. Bu örneği bozuk yollar üzerinden vermiş olsak da benzer yöntemler pek çok farklı sorun için uygulanabilir. Sayısız faydalı örnek sunulabilir. Bütün bunlar, halka hizmet etmek için önce seçilmenin gerekmediğini kanıtlayan güzel örnekler olacaktır. Biz de henüz bu aşamadan uzak olmamıza rağmen, şimdiden elimizden geldiğince projeler üretmeye ve çalışmalar yürütmeye gayret ediyoruz. 2026 yılının ortalarında başlattığımız sehitlerimiz.org.tr projesi kapsamında on binlerce şehidimizin kaydını tutuyor, veri tabanımızı genişletmek amacıyla çeşitli STK'lar ve şehit yakınlarıyla görüşmeler gerçekleştirmeye çalışıyoruz. Bu projede görev alan arkadaşlarımızın zaman zaman dile getirdiği bir durumu da bu noktada paylaşmak isteriz, bazı şehitlerimizin isimleri, ne yazık ki yıllar önce yapılmış tek bir sosyal medya paylaşımı dışında hiçbir kaynakta yer almayabiliyor. Unutulmaya yüz tutmuş şehitlerimizin isimlerini yeniden gün yüzüne çıkarmak için kendileri hakkında araştırmalar yapıyor, mümkün olduğu takdirde yakınlarına ulaşarak ayrıntılı bilgiler edinmeye çalışıyor ve elde ettiğimiz bilgileri platformumuza ve veri tabanımıza kaydediyoruz.
Bölüm 10
Gücü Tek Noktada Toplamak
Eğer konu çalışmaksa bunun azı ya da çoğu olmaz düşüncesinden hareketle, şimdiden gönüllülük esasını içselleştirmek istiyoruz. Çünkü yarın sahada yukarıda örneklerini verdiğimiz çalışmalara başladığımızda, karşılaşacağımız en büyük sorunlardan biri şüphesiz gönüllü bulmak olacaktır. Nitekim bugün yalnızca konuşan ve sitem eden insanların sayısı oldukça fazlayken, inandığı idealler uğruna mücadele etmeye hazır olanların sayısı ne yazık ki çok azdır. Ter dökmeye hazır insanlarla, yol haritamızın artık daha ileri bir aşamasını oluşturan seçim çalışmalarına ilişkin düşüncelerimizi de paylaşalım. Tüm bu aşamalar başarıyla tamamlandıktan sonra partileşme noktasına gelinecektir. Partileşmek, artık oluşturduğumuz bu külliyatın seçilme hakkını kullanabileceği aşamaya ulaşması demektir. Dolayısıyla partileşmek bir bakıma amaçtır. Çünkü oluşum, artık haklılığının yanına yetkiyi de koyabilecektir. Elbette bu yetkiyi elde edebilmek için öncelikle seçilmek gerekir. Yerel ölçekte çalışacağımızı belirtmemizin temel sebebi de budur.
Hatırlanacağı üzere, siyasi partilerin kurgusal birer güç puanına sahip olduğunu varsaydığımız bir örnek vermiştik. AKP'nin 96, İYİ Parti'nin 10, Yeni Parti'nin ise 50 puanlık bir güce sahip olduğunu düşünelim demiştik. Yine aynı örnek üzerinden devam edelim. Seçimlere girildiğinde, yıllarca gönüllülük esasıyla ve türlü engellere rağmen büyüttüğümüz yapının siyasi gücü, en fazla 3 ila 4 puan arasında olacaktır. Elbette bu rakam çok daha yüksek de olabilir. Ancak bizler, kötümser bir hesaplama yapmak durumundayız. Nitekim en olumsuz ihtimal gerçekleşse bile planlarımız bundan mümkün olduğunca az etkilenmelidir.
Siyasi partiler, seçim dönemlerinde mevcut güçlerini Türkiye geneline yayarak mümkün olduğunca her ilde seçim çalışmaları yürütürler. Elbette bu güç puanları, partiden partiye ve bölgeden bölgeye farklı yoğunluklarda kullanılabilir. Seçilme ihtimallerinin yüksek olduğu bölgelerde daha az kaynak harcarken, diğer bölgelerde daha yoğun çalışmalar yürütebilirler. Her ile ortalama 2 puanlık bir güç harcadıklarını varsayalım. Bizler de seçimlere girebilmek için elimizdeki tüm imkânları seferber ederek sahip olduğumuz 4 puanlık gücü ülke geneline yayarsak, onlar kadar şanslı olamayız. Böyle bir durumda seçim kazanmak mümkün olmayacak ve azınlıkta kalan bir parti olarak varlığımızı sürdürmek zorunda kalacağız. Bu ise bizim açımızdan başarısızlık anlamına gelir. Sahip olduğumuz bu gücü, yani imkânlarımızı, ülke geneline yaymak yerine belirli bir bölgede toplamak ve seçim çalışmalarını o noktada yoğunlaştırmak çok daha makul bir yöntem olacaktır. Nitekim her ile 2 puan ayıran bir siyasi parti, bizim tüm 4 puanlık gücümüzü yoğunlaştırdığımız bölgede bizimle kıyasıya mücadele etmek zorunda kalacaktır. Üstelik bu noktaya gelene kadar medya kuruluşları tesis etmek, halkla ilişkiler geliştirmek, siyasilere baskı oluşturmak ve benzeri faaliyetler aracılığıyla yıllar içerisinde biriktirdiğimiz tecrübe de bu aşamada lehimize işleyecektir. Çünkü karşıtlarımız ve rakiplerimiz, siyaseti bir kariyer olarak gören, büyük ihtimalle temel amacı seçilmek olan ve hizmet anlayışını ikinci plana atan kişilerden oluşacaktır. Buna ek olarak, o güne kadar kendi imkânlarımızla kurduğumuz medya kuruluşları, içerik üreticileri, sivil toplum kuruluşları ve diğer tüm platformlar da seçim çalışmalarına eş zamanlı olarak destek verecektir. Bu da bize önemli bir avantaj sağlayacaktır. Burada yalnızca rakamsal ve teorik bir örnek ortaya koyduk. Ancak elbette bu teorik planın asıl önemli kısmı, onun pratiğe dökülmesi ve işin ruhunu taşıyan uygulamalardır. Çünkü yalnızca bu puan hesabıyla bir seçimi kazanmak mümkün değildir. Seçimler esas olarak sahadaki pratik çalışmalarla kazanılır. Söz konusu çalışmalar ise alışılagelmiş seçim yöntemlerinden doğal olarak biraz daha farklı olacaktır.
Bölüm 11
Dört Yıl, Bir İlçe
Öncelikle seçim yapılacak bölge, son derece titiz bir değerlendirme sürecinin ardından belirlenecektir. Bölgenin geçmişi, ekonomik yapısı, güncel siyasi durumu ve daha birçok faktör göz önünde bulundurulacaktır. Seçilen ilçedeki çalışmalar ise mevcut seçimle aynı gün başlayacaktır. İlk bakışta bu yaklaşım son derece mantıksız görünebilir. Ancak asıl hedefimiz mevcut seçimi değil, bir sonraki seçimi kazanmaktır. Dolayısıyla seçim çalışmalarımız 4 yıl boyunca kesintisiz devam edecektir. Çalışmaların yürütüleceği alanın bir il mi yoksa ilçe mi olacağı, o günkü imkânlarımıza göre belirlenecektir. Yine kötümser bir hesaplamayla imkânlarımızın çok fazla gelişmediğini ve bir ilçeyi hedef olarak seçtiğimizi varsayalım. Seçilen bu ilçeye, seçimden yaklaşık 4 yıl önce, oluşumun yöneticileri ve belirli sayıda nitelikli gönüllü kalıcı olarak yerleşecektir. Yani burada söz konusu olan, seçim döneminde gerçekleştirilecek gündelik ziyaretler değil, bölgeye kalıcı olarak yerleşerek yürütülecek bir çalışmadır. Elbette bu aşamaya gelindiğinde, oluşumumuzun isim bilinirliğinin en azından belirli bir seviyeye ulaştığını varsaymak durumundayız. Bu ilçede yürütülecek tüm çalışmalar doğrudan halka yönelik olacaktır. Ülkenin içinde bulunduğu siyasi durum, halka ayrıntılı fakat her şeyden önemlisi herkesin anlayabileceği bir dille anlatılacaktır. Yalnızca AKP'nin değil, CHP'nin, Yeni Parti'nin ya da o gün mevcut olan diğer tüm siyasi yapıların ve samimiyetsiz siyasetçilerin de durumu açıkça ortaya konulacaktır. Geçmişte gerçekleştirdiğimiz çalışmalar anlatılacak, aynı zamanda o bölgede de benzer faaliyetler yürütülecektir.
Kamu yararına olacak şekilde, hiçbir karşılık beklemeden halka yardım edilecektir. Gerekirse oluşumun yöneticileri bizzat yol yapımında, ev boyamasında ve benzeri işlerde emek harcayacaktır, ihtiyaç durumunda çekinmeden amelelik yapacaktır. Bu çalışmaların hiçbiri kameralar için değil, doğrudan halk için yapılacaktır. Halka yalnızca yakın siyasi geçmişimiz değil; Atatürk'ün ilke ve inkılapları, ülkemizin neden giderek tam bağımsızlığını kaybettiği, milliyetçiliğin neden sağlıklı ve gerekli bir düşünce olduğu, siyasal İslam ideolojisinin neden İslam diniyle özdeşleştirilemeyeceği ve bunlar gibi sayısız temel konu anlatılacaktır. Bütün bunlar yapılırken hiçbir karşılık beklenmeyecek, vatandaşlardan kendimizi üstün görmeyecek ve onlara tepeden bakılmayacaktır.
4 yıllık bir süre zarfında insanların pazar alışverişlerindeki yüklerini taşımaya kadar her türlü emek ve gayret sarf edilecektir. Yine bu süre zarfında halk ile samimiyet inşa edildikçe çeşitli toplantılarda o bölgenin sorunları yine birkaç paragraf önceki örneklerdeki gibi çözülmeye çalışılacaktır. Bu çalışmaların sayısı çok fazla artırılabilir, maksat burada elbette siz okuyuculara ana fikri anlatmaktır, bu yüzden örneklerin sayısını artırmayalım. O bölgenin insanı, bir siyasetçi ile devlet adamının farkını 4 yıllık sürenin ardından muhakkak idrak edecektir ve seçimlerde artık bir siyasiye değil, yetkileri olmadığı halde yetkililerden fazla hizmet eden insanlara oy vereceklerdir.
Elbette halkımıza tepeden bakarak bu düşünceleri ciddiye almayanlar olacaktır. Ancak unutulmamalıdır ki bu kişiler, hiçbir zaman böyle bir girişimde bulunarak "Acaba bu sorunu nasıl çözeriz?" sorusuna cevap aramamış, arasalar da uygulamaya kalkışmamış insanlardır. Bizler, bütün bu çalışmaların gerçekleştirilebileceğine ve günün sonunda başarılı olacağımıza inanmakla kalmıyor, bundan kesinlikle emin olduğumuzu ifade ediyoruz.
Bölüm 12
İlk Kıvılcım
Bir ilçenin belediye başkanlığını kazanmamızın ardından, hizmetler için elde edeceğimiz bütçeyi kullanarak o ilçeyi artık söz konusu ilin önemli bir merkezi, adeta yıldızı hâline getirmemiz gerekir. İlçenin sınırlarından içeri girildiği anda, "Evet, burada CBH var." denilebilmelidir. Bu aşamadan sonra ilçeye yönelik hizmetlerin ve katkıların sayısı artırılmalı; imkânlarımız elverdiği ölçüde aynı çalışmalar mümkünse ilin tamamında, en kötü ihtimalle ise iki ilçede daha başlatılmalıdır. İlk ilçe bir kıvılcım olacaktır. Diğer bölgelerdeki cehaleti ve çarpık siyaset anlayışını ortadan kaldıracak bir kıvılcım. Bir ilin kazanılmasının ardından liyakatli ve yüksek özveriyle çalışan bir yönetim anlayışıyla o ili artık seçim haritasında kendi rengimize boyayabiliriz. Nitekim tüm vatandaşların tek tek ikna edilmesi de gerekmemektedir. Gönlümüz her ne kadar bunun gerçekleşmesini istese de seçimi kazanabilmek için önemli bir çoğunluğun desteğini elde etmek yeterlidir. Bununla birlikte hedefimiz, mümkün olduğunca ismimizde yer alan birliği tam anlamıyla sağlamaktır. Çünkü Cumhuriyet ve Birlik ismi tesadüfen ya da yalnızca kulağa hoş geldiği için seçilmiş değildir. Bu konunun ayrıntılarını "Simgemizin Anlamı" başlıklı sayfamızdan inceleyebilirsiniz. Milletimize kendimizi kanıtladığımız ve maddi sorunlarımızı bütünüyle çözdüğümüz dönemlerde, aktif olarak faaliyet gösteren yerleşkelerimiz aracılığıyla henüz seçim çalışması yürütülmemiş veya uzun bir süre yürütülemeyecek bölgelerde de faaliyetler gerçekleştirmek ve halkla fayda temelli ilişkiler kurmak istiyoruz.
Bölüm 13
Aynı Sofra
Yerleşkelerimiz, ihtiyaçlara göre kimi zaman okul, kimi zaman konaklama alanı, kimi zaman ise aşevi olarak kullanılabilecek şekilde tasarlanacaktır. Konaklama imkânı yalnızca oluşum bünyesindeki üyelere a da gönüllülere sunulmayacaktır. Belirli şartları sağlayan ve zor durumda kalan vatandaşlarımız için de bu yerleşkeler birer barınma alanı işlevi görecektir. Ayrıca imkânlarımız ölçüsünde, mümkünse her akşam yerleşkenin bulunduğu sokak veya caddede vatandaşlara yiyecek dağıtılacaktır. Bunu halkımızın aç olması veya böyle bir ihtiyacın bulunması nedeniyle değil, aynı sofrayı paylaşarak vatandaşlarımızla konuşmak, onların sorularını yanıtlamak ve varsa soru işaretlerini gidermek amacıyla da yapacağız. "Halkçılık" ilkesi diğer Atatürkçülük iddiasında bulunan oluşum ve partilere bile emsal olacak yoğunlukta uygulanacaktır.
"İnsanları mesut edecek yegâne vasıta, onları birbirlerine yaklaştırarak, onlara birbirlerini sevdirerek, karşılıklı maddi ve manevi ihtiyaçlarını temine yarayan hareket ve enerjidir." (Atatürk'ün Bütün Eserleri, 25. Cilt, s. 247)
Bölüm 14
Kökten Çözüm
Nitekim birçok siyasetçinin ve grubun haksız çıkarlarına karşı duracak, "şucu-bucu" ayrımı yapmadan hepsine karşı net bir tavır alacak böyle bir oluşum, doğal olarak tüm bu kesimlerin ortak düşmanı olarak görülecektir. Bu da beraberinde çok sayıda karalama kampanyası ve iftirayla mücadele etmeyi gerektirecektir. Bütün bunları başarmamız belki 10, belki de 30 yıl sonra mümkün olacaktır. Ancak bizim düşüncemize göre bu başarı mutlaka elde edilecektir. Türkiye'nin sorunlarının ancak bu tür yöntemlerle, sorunların köküne inilerek çözülebileceğine inanıyoruz. Aksi takdirde günü kurtarmaya yönelik çözümler, geleceği güvence altına alamaz.
Kurucu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün de ifade ettiği gibi: "İdare-i maslahatçılar esaslı devrim yapamazlar." Peki, nedir bu kavram? İdare-i maslahatçı; bir meseleyi kökten çözmek yerine günü kurtarmaya çalışan, mevcut durumu idare etmekle yetinen, tarafları idare ederek sorunların üzerine gitmekten kaçınan ve risk almaktan çekinen kişidir.
Yine Atatürk'ün ifade ettiği gibi: "Biz daima hakikat arayan ve onu buldukça ve bulduğumuza kani oldukça ifadeye cüret gösteren adamlar olmalıyız."
Ve unutmayın, bu yol zengin halktan kopuk bir elit kesim tarafından değil, yolda gördüğünüz gönüllü vatandaşlar tarafından inşa edilecektir. Peki bu yolu bizimle yürüyecek misiniz?